عکاسی

عکاسی برای من با یک تفریح شروع شد. کم‌کم به عکاسی خبری و فوتوژورنالیسم راه پیدا کردم و در کنار آن، علاقه‌ام به عکاسی پرتره و تبلیغاتی به کار حرفه‌ای تبدیل شد. امروز بیشتر وقتم به روان‌شناسی می‌گذرد و عکاسی برایم فضایی است برای بیان خودم؛ برای نشان‌دادن آنچه می‌بینم و آنچه در مواجهه با جهان و آدم‌ها احساس می‌کنم.

پرتره همچنان یکی از دلبستگی‌های اصلی من است. فکر می‌کنم هر آدمی زیبایی‌هایی دارد که گاهی برای خودش ناآشناست؛ در حالت چهره، در نگاه، در شیوهٔ نشستن یا در لحظه‌ای که بی‌تکلف خودش است. دوست دارم این لحظه‌ها را ببینم و ثبت کنم؛ تصویرهایی که امکان دیدن جنبه‌ای کمترشناخته‌شده از خود را فراهم می‌کنند.

برای همین، عکاسی من معمولاً پیش از دوربین، با گفت‌وگو شروع می‌شود. دوست دارم برای آشنایی وقت بگذارم؛ برای شنیدن فکرها، علایق و باورهای فرد و، تا جایی که مایل به صحبت باشد، شناخت تصویری که از خودش، چهره و بدنش دارد. انتخاب محیط عکاسی هم بخشی از همین آشنایی است. هر کسی جایی دارد که در آن آسوده‌تر است؛ جایی که برایش احساس امنیت، تعلق یا معنای خانه دارد. دوست دارم این فضاها را بشناسم و آدم‌ها را در محیطی ببینم که حضورشان در آن طبیعی و بی‌تکلف است.

نگاه من به پرتره از علاقه‌ام به شناخت انسان جدا نیست. وقتی با من برای عکاسی همراه می‌شوید، با روان‌شناسی همکاری می‌کنید که عکاسی هم می‌کند. گفت‌وگو، مواجهه با دوربین و دیدن عکس‌ها، برای من بخش‌های یک تجربه‌اند؛ تجربه‌ای که می‌تواند فرصتی باشد برای مکث روی تصویر فرد از خودش و دیدن جنبه‌هایی که کمتر به آن‌ها توجه کرده است.

هنوز برای عکاسی پرتره وقت می‌گذارم، به‌صورت محدود و با فرصتی برای آشنایی پیش از تصمیم به همکاری. برایم مهم است که این همکاری بر پایهٔ علاقه و ارتباطی دوطرفه شکل بگیرد؛ هم فرد با نگاه و شیوهٔ کار من ارتباط بگیرد و هم من احساس کنم می‌توانم تصویری از او بسازم که برای هر دویمان معنا داشته باشد.

راه این همراهی باز است. آشنایی و گفت‌وگو دربارهٔ عکاسی پرتره از طریق تلگرام — @mahdi_kn شروع می‌شود.