This lecture series offers a thematic and narrative path through the work of Jorge Luis Borges. It begins with his life and intellectual library, moves into his practices of reading and writing and his major stories, and then explores philosophy, mysticism, language, politics, poetry and his artistic legacy. Labyrinths, mirrors, dreams, memory, time and infinity open questions about identity and reality throughout the series.
Its guiding principle is “Borges first, theory second.” Each discussion starts from a story, image or situation; philosophy, psychology and literary theory enter when they help clarify the text. Close readings of stories such as “Funes the Memorious,” “The Garden of Forking Paths,” “Tlön, Uqbar, Orbis Tertius” and “Death and the Compass” trace these questions through the structure of narrative.
Alongside the stories, the series considers Borges as a poet and an Argentine writer: his relationship to the city and national history, blindness and the material conditions of literary work, fame and political positions, and his legacy in other writers’ and artists’ work. It distinguishes primary texts, historical evidence, scholarship and interpretation, and treats resemblance alone as insufficient evidence of influence.
The aim is to practise closer reading, remain with more than one possible answer, and return to the text. The final session asks why we might still read Borges, and how literature can offer pleasure, doubt and a reason to question our first interpretation.
تصور کن یه کتابخانه هست که همهٔ کتاب‌های ممکن رو داره — از جمله کتابی که دقیقاً روز مرگ تو رو پیش‌بینی کرده. این یکی از ایده‌های خورخه لوئیس بورخسه؛ نویسنده‌ای که با چندتا داستان کوتاه، فلسفه و ریاضی و کابوس رو تو یه چیز واحد ذوب کرد. حدود ده سال پیش با همین ایده گرفتار بورخس شدم — از دل یک کتاب روان‌شناسی (فرضیهٔ شادکامی، جاناتان هایت) که از استعارهٔ «کتابخانهٔ بابل»ش استفاده کرده بود. از آن‌جا شروع شد: یک پادکست برای خواندن داستان‌هایش (El Laberinto)، و حالا این مجموعه، برای فهمیدن خودِ بورخس. این قسمت صفرِ «درسگفتار خورخه لوئیس بورخس» است؛ مسیری هجده‌قسمتی برای خواندن دقیق‌تر بورخس — از زندگی و کتابخانهٔ ذهنی‌اش، شیوهٔ خواندن و نوشتنش، هزارتوها و آینه‌هایش، تا فلسفه، عرفان، سیاست، شعر و میراث هنری‌اش. مجموعهٔ کامل درسگفتار: ۰. چرا بورخس؟ ۱. مردی که جهان را کتابخانه می‌دید ۲. کتابخانهٔ ذهن بورخس ۳. بورخس چگونه می‌خواند و می‌نوشت؟ ۴. هزارتو ۵. کدام «من» واقعی است؟ ۶. فونس حافظه‌مند ۷. باغ گذرگاه‌های هزارپیچ ۸. بی‌نهایت ۹. تلون، اوکبار، اوربیس ترتیوس ۱۰. پیر منار ۱۱. کتاب جهان ۱۲. مرگ و قطب‌نما ۱۳. بورخس آرژانتینی ۱۴. بورخس شاعر ۱۵. بورخس پس از بورخس ۱۶. بورخس در هنر دیگران ۱۷. چرا هنوز بورخس بخوانیم؟ — من مهدی کاویانی‌نژادم؛ روان‌شناس رسمی، مترجم و مشاهده‌گر دقیق انسان. اینجا غیر از بورخس، دربارهٔ روان‌شناسی تکاملی، افسردگی و آنهدونیا، دین و اخلاق، و ترجمه‌هایم هم حرف می‌زنم. #بورخس #JorgeLuisBorges #ادبیات_آرژانتین #درسگفتار
همون سالی که خورخه لوئیس بورخس مدیر کتابخانهٔ ملی آرژانتین شد، تقریباً به‌طور کامل نور چشمش رو از دست داده بود — مردی که یک عمر عاشق کتاب بود، درست وقتی به بزرگ‌ترین کتابخانهٔ کشورش رسید که دیگه نمی‌تونست بخونتشون. خودش سال‌ها بعد این تصادف رو با یه کنایهٔ تلخ توصیف کرد. این قسمت اول از «درسگفتار خورخه لوئیس بورخس»، نقشهٔ کامل زندگی‌شه: تولدش در بوئنوس‌آیرس در ۱۸۹۹ و خانوادهٔ چندزبانه‌اش، سال‌های ژنو و اسپانیا و شکل‌گیری بورخسِ جوان و شاعر شهر، کار روزنامه‌ای و ادبی‌اش، دوستی و همکاری‌اش با آدولفو بیوی کاسارس، مسیرش از کتابداری ساده تا ریاست کتابخانهٔ ملی، و پیشروی تدریجی نابینایی. در آخر هم می‌رسیم به این‌که چطور بورخس از یک نویسندهٔ آرژانتینی به چهره‌ای جهانی تبدیل شد — و نقشهٔ کلی ژانرهایی که در اون‌ها کار کرد: شعر، داستان کوتاه، جستار، سخنرانی و ترجمه، از «شور بوئنوس‌آیرس» تا «فیکشن‌ها»، «الف» و «سازنده». این قسمت اول از یک درسگفتار هجده قسمتی دربارهٔ خورخه لوئیس بورخسه. لیست کامل قسمت‌ها رو توی پلی‌لیست کانال ببین. — من مهدی کاویانی‌نژاد هستم؛ روان‌شناس رسمی، مترجم و مشاهده‌گر دقیق انسان. اینجا غیر از بورخس، دربارهٔ روان‌شناسی تکاملی، افسردگی و آنهدونیا، دین و اخلاق، و ترجمه‌هایم هم حرف می‌زنم. #بورخس #JorgeLuisBorges #ادبیات_آرژانتین #درسگفتار
یه فیلسوف یونانی، حدود ۲۵۰۰ سال پیش، با یه استدلال ساده ثابت کرد حرکت اصلاً وجود نداره. خورخه لوئیس بورخس عاشق این پارادوکس بود؛ یکی از همون موادی که داستان‌هاش رو باهاش ساخت. این قسمت دوم از «درسگفتار خورخه لوئیس بورخس» می‌ریم سراغ خود کتابخانهٔ ذهنی بورخس: از پدرش که اولین‌بار این پارادوکس‌ها رو بهش نشون داد، تا زنون، بارکلی و هیوم، شوپنهاور، ماسدونیو فرناندس، ادگار آلن پو، چسترتون، اچ. جی. ولز، کافکا، سروانتس، دانته و شکسپیر. هدف این قسمت پیداکردن «کلید حل» داستان‌ها توی این اسم‌ها نیست — این آدم‌ها کلید نیستن، موادن؛ چیزهایی که ذهن بورخس رو ساختن، نه توضیحی که داستان رو برامون باز کنه. این قسمت دوم از یک درسگفتار هجده‌قسمتی دربارهٔ خورخه لوئیس بورخسه. لیست کامل قسمت‌ها رو توی پلی‌لیست کانال ببین. — من مهدی کاویانی‌نژاد هستم؛ روان‌شناس رسمی، مترجم و مشاهده‌گر دقیق انسان. اینجا غیر از بورخس، دربارهٔ روان‌شناسی تکاملی، افسردگی و آنهدونیا، دین و اخلاق، و ترجمه‌هایم هم حرف می‌زنم. #بورخس #JorgeLuisBorges #ادبیات_آرژانتین #درسگفتار
خورخه لوئیس بورخس پیش از آن‌که خودش را نویسنده بداند، خودش را یک خواننده می‌دانست. اما او چطور می‌خواند؟ چطور از میان کتاب‌ها، فلسفه‌ها، اسطوره‌ها و داستان‌ها ایده پیدا می‌کرد و آن‌ها را به جهان ادبی خودش تبدیل می‌کرد؟ در قسمت سوم از «درسگفتار خورخه لوئیس بورخس» سراغ شیوهٔ خواندن و نوشتن بورخس می‌رویم: از حاشیه‌نویسی در کتاب‌ها و خواندن انتخابی، تا دست‌نوشته‌های پر از خط‌خوردگی و بازنویسی؛ از اعتقاد نداشتن به «نسخهٔ نهایی» تا ساختن کتاب‌ها و نویسندگان خیالی که گاهی آن‌قدر واقعی به نظر می‌رسند که مرز داستان، مقاله و نقد ادبی را از بین می‌برند. در این قسمت دربارهٔ «پیر منار، نویسندهٔ دن‌کیشوت»، «تلون، اوکبار، اوربیس ترتیوس»، «نزدیکی به المعتصم»، «باغ گذرگاه‌های هزارپیچ»، «کتابخانهٔ بابل»، «فونس حافظه‌مند» و «ویرانه‌های مدور» هم صحبت می‌کنیم و می‌بینیم چرا می‌شود بسیاری از داستان‌های بورخس را نوعی آزمایشگاه فکری دانست. این قسمت سوم از مجموعهٔ درسگفتار هجده‌قسمتی دربارهٔ خورخه لوئیس بورخس است. — من مهدی کاویانی نژاد هستم؛ روان‌شناس رسمی، مترجم و مشاهده‌گر دقیق انسان. اینجا غیر از بورخس، دربارهٔ روان‌شناسی تکاملی، همسرگزینی، اتولوژی، دین و اخلاق و تجربه‌هایم حرف می‌زنم. #بورخس #خورخه_لوئیس_بورخس #JorgeLuisBorges #ادبیات #داستان_کوتاه